10 kenmerken van de dictatuur

Dictaturen zijn regeringsmodellen waarin alle macht berust bij een individu of een elite. Omdat het regimes van geweld zijn, kan de vorm van dictatuur worden toegepast binnen het kader van elke politieke stroming, op een zodanige manier dat ze hebben bestaan rechtse dictaturen en linkse dictaturen. Alle dictaturen delen dus enkele kenmerken van totalitaire regimes. Laten we, om het beter te begrijpen, de belangrijkste kenmerken van dictaturen leren kennen.

facto regering

Dictaturen zijn de facto regeringen, dat wil zeggen regeringen worden niet erkend in het juridische kader van een bepaalde staat en genieten daarom geen politieke legitimiteit. Dit kan op twee manieren gebeuren:

1. Als gevolg van een staatsgreep;
2. Als gevolg van illegale overheidsbezetting, hetzij in het licht van een machtsvacuüm of als verzet tegen het opgeven van de macht.

Wat gezegd is, houdt in dat een democratisch gekozen leider dictator kan worden als hij zich na afloop van de periode verzet tegen het uitroepen van vrije verkiezingen en/of het overdragen van de macht aan de opvolger.

Afwezigheid van scheiding der machten

De scheiding der machten wordt onderdrukt tijdens dictatoriale regimes, hetzij onder hun openlijke eliminatie of onder de totalitaire controle van al hun instanties.

Concentratie van macht in een elite

Aangezien er geen scheiding der machten is in dictaturen, is de macht volledig geconcentreerd in de dictator en een bevoorrechte elite die onder zijn leiding rondhangt.

Willekeur

Beslissingen in dictaturen worden willekeurig genomen, waarbij openlijk voorbij wordt gegaan aan het wettelijke kader en het principe van de scheiding der machten. De dictator of de heersende elite staat met de rug naar de wet of maakt accommoderende wetten om zichzelf aan de macht te houden.

Schorsing van de rechtsstaat

Eerbetoon aan de verdwenen tijdens de dictatuur van Pinochet in Chili.

Uit dit alles volgt dat er in dictaturen geen rechtsstaat is, dat wil zeggen respect voor het principe dat alle onderdanen van de natie, inclusief de heersende elite, gelijk zijn voor de wet en zich daaraan moeten houden. Daarom schorten dictaturen, om zichzelf in de loop van de tijd in stand te houden, allerlei constitutionele garanties op, of ze nu zijn afgekondigd of niet.

Verkiezingsonderdrukking of manipulatie

De dictator en zijn elite schrijven zichzelf het vermogen toe om de behoeften van de mensen te interpreteren, of gewoon daarbuiten te handelen. In die zin worden de verkiezingen onderdrukt of, afhankelijk van het ideologische model, gemanipuleerd om één resultaat te garanderen. Dit is het geval in landen waar de toenmalige regering de kiesraad op haar gemak controleert.

Zie ook Kenmerken van het communisme.

Controle en censuur van de media

In dictatoriale regimes oefent de regering controle en censuur uit op de media, wat de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid inhoudt.

Illegalisering van politieke partijen

In dictaturen worden politieke partijen gezien als bedreigingen, omdat het vormen van volksorganisatie en vertegenwoordiging zijn. Daarom zijn feesten vaak verboden en leven ze ondergedoken. In hybride regimes zijn partijen niet buiten de wet, maar worden ze vervolgd en geïntimideerd.

Onderdrukking van de oppositie

Om aan de macht te blijven jagen dictaturen alle vormen van oppositie na en zien ze alle kritiek als een bedreiging voor hun continuïteit. Daarom worden in dictaturen politieke vervolging, marteling en verdwijning van burgers toegepast door de politieke politie.

Onbepaalde duur van de regering aan de macht

Dictatorische regimes hebben een onbepaalde duur. Met andere woorden, ze zijn niet bedoeld om plaats te maken voor een nieuwe politieke generatie, maar verzetten zich juist zo lang mogelijk bij machtsuitoefening. Om deze reden moeten dictaturen vaak worden omvergeworpen door een gewapende revolutie. Er zijn in de geschiedenis echter gevallen geweest waarin dictaturen "vreedzaam" uitkwamen, maar altijd onder druk stonden van de militaire sector. Bijvoorbeeld de Anjerrevolutie in Portugal.